تقديم به كساني كه قلب كوچكشان هميشه دريايي ست
هوا تو كردم دوباره
بازم دلم تنگه برات
اگر چه دوري از دلم
هنوزم ميميرم برات
اميد من سنگ صبور
باشه برو پيشم نيا
بزار كه تنها بسوزم
تو غربت دلتنگيام
نه اين كه عاشق نباشم
نه
نه اين كه دوست ندارم
نه
مي خوام تو اوج بي كسي
سر روي شونه ات بزارم
زخم زبون و صبر من
بايد بگم حدي داره
يه قلب خالي از اميد آخه سوزوندن نداره
نوشته شده توسط مهدی.ر در جمعه 8 تیر1386 ساعت 1:19 قبل از ظهر |
لینک ثابت |
